Daniel Abdolalian's Home

Hadi Ebrahimi

در سوگ مرگ فرزند مرتضی عبدالعلیان
پس از سال ها انتظار منتظر دوست دوران دانشجویی‌ام مرتضی بودم که میخواست با همسرش از تورنتو به دیدار من بیاید. انگار نابهنگامی‌ها و مرگ زودتر از ما بیدار می‌شود و هر روز خبری ناگوار این وظیفه را برای خود قائل است تا از خواب بیدارمان کند. فرزند رشید دوست عزیزم مرتضی عبدالعلیان در میانه ۲۰ سالگی‌اش در یک تصادف جان جوانش را از دست داده‌است. ما که قرار بود لحظاتی را در کنار هم به شادی و تجدید خاطرات بگذرانیم، مرگ فرزند، اندوه برایمان به ارمغان آورد! چه بگویم و چه می‌توان گفت و نوشت در این لحظات و ثانیه‌های لعنتی که مثل خوره به جان آدم می‌افتند!

Joyce Wayne via BlackBerry Smartphones App

I recall meeting your beautiful son outside a coffee shop on Lakeshore last summer and his engaging smile is etched in my memory.

Joyce Wayneposted to‎Morteza Abdolalian

May 15, 2011 via BlackBerry Smartphones App

Dear Mori, All my thoughts are with you on this sad day. I have been thinking about you and your wife all week, hoping and praying that will find the strength to get through the next weeks and months.

Saman Zamanzadehposted to‎Morteza Abdolalian

May 19, 2011

شنیدن خبر واقعا ناراحت کننده بود. تسلیت ما رو هم پذیرا باشید

Mohammad Bagher Samimiposted to‎Morteza Abdolalian

May 8, 2011

مرتضی ی عزیز خبر را که از دهانت شنیدم با آن حزنی که در گفتارت بود و با بغض گفتی "دانیال من کشته شد !آخه او فقط بیست سالش بود........." در هم شکستم خانه ما از این خبر در اندوه فرو رفت و قلبمان شکست و نتوانستیم از سرازیر شدن اشکهایمان جلوگیری کنیم . ما خود را در اندوهت سهیم میدانیم و غم تو غم ماست . تنها میتوانیم بگوییم صبور باش صبور باش صبور باش

دانیل

May 8, 2011 at 10:37pm

پیام هما خیراله پور در صفحه فیس بوکش و پیامهای دوستانش به دیوار فیس بوکش:

چه باید کرد؟ چه باید گفت؟ چه باید دید؟... زندگی‌ را، آغاز را، یا پایان...

امروز پایان را دیدم...پایان را از چشمِ پدری دیدم...

پدری گریان که اشک می‌ریخت و نه اشکِ چشم...

عصارهِ جانش بود که زندگی‌ را می‌‌شست...

خاطرات را آب می‌‌داد تا شاید مجالی یابد برای احیا شدنشان

پدری که نه فقط دلتنگ، بلکه دلگیرِ روز‌های نیامده بود

مرتضیِ مهربان، طاهرهِ نازنین...

خاطراتِ با شما بودن را که مرور می‌کنم چیزی نمی‌یابم جز مهر و محبت و عشق...

ولی‌ امروز روی دیگرِ سکه را دیدم....

و چه نامرد است این ناکجا آباد روزگار

امروز قامتتان توانِ ایستادن نداشت چون قدیم

قدیم هم غم بود ... اما امروز غم، غم نبود، ماتم بود...؟

امروز اشک‌هایتان سنگ را پوک میکرد... امروز روز نبود، کابوس بود...؟

عزیزانم...

امروز نه فقط چشمهایتان...تمامیِ وجودتان فریاد بود

فریادت را بزن، طلبت را به خواه، دلت را خالی‌ کن ... که روزگارِ بدون دانیل قلبی بزرگ می‌خواهد.

Nasim Amiralian

بر سبزه ها نوشتند / لطفا گل نچینید / اما چه سود طوفان / خواندن نمی تواند...تسلیت می گم عزیزم

May 9, 2011 at 4:03am · Like

Nasibeh Sheikhzahed

چه کار قشنگی کردی هما جان... بهترین کار برای زنده نگهداشتن یاد عزیز از دست رفت

May 9, 2011 at 7:35am · Like

Shima Asgari chi shode homa joon,

May 9, 2011 at 1:13pm · Like

Homa Krp

دانیل پسر دوست عزیزمون آقا مرتضی‌ از پیش ما رفت. روحش شاد و یادش گرامی

May 9, 2011 at 1:20pm · Like

Maryam Khabbazian Tasleat Megan Homa Jan , khoda be Shoma va khonevadash saber bedeh,

May 9, 2011 at 2:52pm · Like

Sahar Hb tasliat migam azizam,mifahmam kheili sakhte

May 9, 2011 at 2:56pm · Like

Tah Min tasliat migam;roohesh shad.

May 9, 2011 at 4:19pm · Like

Mahkameh Hk rohesh shad.yadesh gerami.

May 9, 2011 at 5:09pm · Like

Iman Nami Roohsh shaad

May 10, 2011 at 3:05am · Like

Ghazal Gholamzadeh kheili narahat shodam,roohesh shad

May 10, 2011 at 6:11am · Like

Hedieh Krp roohash shad o yadaash gerami

May 10, 2011 at 12:21pm · Like

Shima Asgari tasliat migam, roohesh shad

May 10, 2011 at 3:38pm · Like

Farzaneh Rezanezhad roohesh shad. yadesh gerami.

May 11, 2011 at 7:41am · Like

Arman Asaiean Roohesh shad!:-(
Harchand kheili az un etefagh gozashte!

Dishanator Trishposted to‎Danny Decibel

16 hours ago

Thinking of you today - *sigh* - 3 yrs have come and gone, it's amazing how much has changed in such little yet long time. Thinking, dreaming, talking and reminiscing about you is a part of our daily lives now and that we cherish everyday. I ride my bike frequently throughout certain trails and while doing so I get captured by moment, the natures beauty and what it has to offer, remembering how much you too enjoyed such company. I know you are still, doing so; spiritually, universally, a fragment in which you encompass still exists knowing one day we shall meet again my brother. I love you more than words, actions and my life can express. Until we meet again - xo - xo - xo